Zo.. dat was een flinke trip. Om kwart over 4 was ik uit me bed wat eigenlijk 3uur had moeten zijn (maar dat maakt mij niet zo heel veel uit) Alles snel in de auto Meis nog een knuffel geven… nouja, een poging tot want toen ik naar d’r toe liep kreeg ze een dikke staart en rende ze boos weg dus die wist waarschijnlijk al wat er ging gebeuren. Op Schiphol aangekomen was het zoeken naar een parkeerplek want alles stond natuurlijk vol, een gevonden, begint pa te rennen om de bus te halen! Hello ik was nog maar anderhalf uur wakker en had maar 4 uur geslapen. Het wachten op Schiphol ging vrijsnel want we moesten eigenlijk zo’n 3uur wachten. Toen was het inchecken en naar de gate en gelijk door naar het vliegtuig… wat was dat smal. Zo had ik het niet verwacht. Ik ging maar naast pa zitten en Olav naast ma want die scheen ook het minst bang te zijn.
En daar ging ie dan. Opstijgen. Wat ging dat snel! Maar ik vond het wel het leukst van alles=P de hele rit naar Heathrow duurde eigenlijk maar zo’n 3 kwartier, maar wat is het daar boven mooi! De zon schijnt elke wolk heeft een grappige vorm. Zo heb ik allemaal verschillende dieren voorbij zien komen! Was best grappig. Landing ging verder goed GEEN geklap van de mensen=P op Heathrow duurder het wachten wel langer, althans zo voelden het. En daar werd veel strenger gecontroleerd! We moesten zelfs ons schoenen uit (Kim je had gelijk ja=P) Bij mama ging het piepertje af dat er iets in haar handtas zou zitten. ALLES werd uit haar tas gehaald maar het bleek uiteindelijk gewoon dat de hand tas op het doorzichtige zakje met vloeibare spullen had gelegen waardoor het leek dat het flesje in haar tas zat.
Het vliegtuig naar Washington was groter, ik was bij het raam naast mama gaan zitten. We kregen onze veiligheids instructies via je eigen schermpje in de hoofdsteun van de stoel voor je. Weer de lucht in en vliegen maar! Eigenlijk valt het wel mee maar dat komt omdat het daar boven zo mooi is anders is het niet leuk om naar buiten te kijken. Via de schermpjes konden we zelf onze films kiezen en zelfs TV series kijken, muziek luisteren en onze vlucht bij houden, hoever we waren, hoe hoog we zaten, hoelang we nog moesten en hoe koud het buiten was (Ik kan niet zeggen; hoe WARM het buiten was want ik heb de temperatuur zien dalen tot bijna -60.
En daar ging ie dan. Opstijgen. Wat ging dat snel! Maar ik vond het wel het leukst van alles=P de hele rit naar Heathrow duurde eigenlijk maar zo’n 3 kwartier, maar wat is het daar boven mooi! De zon schijnt elke wolk heeft een grappige vorm. Zo heb ik allemaal verschillende dieren voorbij zien komen! Was best grappig. Landing ging verder goed GEEN geklap van de mensen=P op Heathrow duurder het wachten wel langer, althans zo voelden het. En daar werd veel strenger gecontroleerd! We moesten zelfs ons schoenen uit (Kim je had gelijk ja=P) Bij mama ging het piepertje af dat er iets in haar handtas zou zitten. ALLES werd uit haar tas gehaald maar het bleek uiteindelijk gewoon dat de hand tas op het doorzichtige zakje met vloeibare spullen had gelegen waardoor het leek dat het flesje in haar tas zat.
Het vliegtuig naar Washington was groter, ik was bij het raam naast mama gaan zitten. We kregen onze veiligheids instructies via je eigen schermpje in de hoofdsteun van de stoel voor je. Weer de lucht in en vliegen maar! Eigenlijk valt het wel mee maar dat komt omdat het daar boven zo mooi is anders is het niet leuk om naar buiten te kijken. Via de schermpjes konden we zelf onze films kiezen en zelfs TV series kijken, muziek luisteren en onze vlucht bij houden, hoever we waren, hoe hoog we zaten, hoelang we nog moesten en hoe koud het buiten was (Ik kan niet zeggen; hoe WARM het buiten was want ik heb de temperatuur zien dalen tot bijna -60.
En toen we nog maar een uur hoefde begon het gedonder… Letterlijk, in New York en in Washington, hierdoor konden we niet landen en moesten we nog een beetje rond vliegen maar de tank raakt natuurlijk ook op. Dus we moesten ergens verder naar het zuiden landen Raleigh heette het geloof ik, 380 KM van Washington vandaan. Onderweg daar naartoe voelde we wel een beetje dat het weer wat slechter was want hij schudde heel veel, opgegeven moment zakte die een eens heel snel waardoor er wat mensen beetje begonnen te gillen… Fijn zo’n eerste vliegreis. Het was zomaar een klein vliegveldje dus de staff keek hun ogen uit. En er moest (wat ik dacht te zien) zelfs 2x getankt worden. We hebben denk ruim anderhalf uur nog staan wachten en toen mochten we eindelijk naar Washington. Het was even vingers kruisen of de baan wel lang genoeg was om op te stijgen omdat ze dus deze grote vliegtuigen daar niet hadden op dat vliegtuig.
Maar het is goed gegaan. Onderweg naar Washington keek ik nog eens uit het raam omdat het schuin onder ons nog aan het regenen was en ik zag zelfs beneden was lichtflitsen. Maar ik zag voor mijn raampje zelf ook een grote! Ik denk dat is niet helemaal goed.
Maar we hebben het overleefd. En hier werd wel voor geklapt:P we moesten per familie een formulier in vullen en per persoon een groen papier met je gegevens met het inleveren moest je je vingerafdruk achterlaten. Daarna was het koffers pakker en zo snel mogelijk de huur auto gaan halen ( we hebben een blauwe dodge een wat groter hoger model, pa vind het een dweil) want we waren op. En of het al niet erg genoeg was begon het ook nog eens flink te regen ( en de temperatuur blijft dan verschrikkelijk warm) waardoor we het navigatie systeem niet konden horen en we een paar keer verkeerd waren gereden.
Uiteindelijk bij het hotel aangekomen worden we (erg) hartelijk begroet en bedankt dat we in het Hilton hotel verblijven. De auto werd door iemand weggebracht en wij konden snel naar binnen waar het verschrikkelijk koud was omdat de airco flink stond te blazen. Toen was het zo snel mogelijk naar boven gaan. Maar… toen we in de lift stonden zagen we dat er geen 13de verdieping was, en wij zaten op 14 hmmmm…. Rare mensen, pa zij dat dat ook in Vegas was schijnbaar zijn ze hier erg bijgelovig. (oh my God…. Snap je hem.. god..) De kamer was niet heel groot maar er stond van alles bureau een stoel achter de bedden ( huh?) 2 telefoons op nog geen 5 meter afstand van elkaar. Er zat een bad/douche in en een ruime was tafel.
De bediening is hier wel apart. We gingen nog even wat eten beneden ( was ondertussen al 9 uur). We wilde niet te grote maaltijd want dat kregen we toch niet op zo voor bedtijd. Dus ik had maar een hamburgertje gekozen en kon dan zelf kiezen wat ik er verder op wilden en dan een paar franse frietjes (zoals ze dat hier noemen) en een cola… Ik kreeg een 3cm dik stuk vlees tussen een broodje met een giga tomaten schijf ernaast en een halve augurk een blad sla en flink wat friet. En mijn cola glas? Is bijna 2x het glas als wat je in Nederland krijgt. Ik heb gewoon lekker amerikaans die hamburger opgegeten en wat friet maar de cola kreeg ik niet op. Ook ma en Olav hadden nog wat cola staan hun glas was bijna leeg en de serveerster kwam al met een dienblad nieuwe glazen aan! Ze had er al 1 op tafel gezet en wij riepen nee dat hoeft niet, ik denk dat ze een beetje beledigd was maar… anders hadden we het echt niet op gekregen.
Daarna was het naar boven en slapen…
Geen opmerkingen:
Een reactie posten